Σταθερή Σταφανιαία Νόσος, είναι η Αγγειοπλαστική η Θεραπεία Επιλογής; Θα αλλάξει τα δεδομένα η μελέτη ORBITA;

Η  στηθαγχή, είναι η ονομασία που χαρακτηρίζει τον πόνο στο στήθος ή στους ώμους, ή γενικότερα μια δυσφορία στο στήθος και στο άνω επιγάστριο, εξ αιτίας φτωχής και πλημμελούς παροχής αίματος στην καρδιά από τις στεφανιαίες αρτηρίες ( Σημείωση της σύνταξης: Στεφανιαίες αρτηρίες ονομάζονται οι αρτηρίες που προμηθεύουν αίμα στην ίδια την καρδιά,το μυοκάρδιο,για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της ).

Η στηθαγχή συνηθέστατα οφείλεται σε αθηρωματική στένωση των στεφανιαίων αρτηριών, ενώ σπανιότερα οφείλεται σε σπασμό των αρτηριών αυτών, ή/και μικρότερων μυοκαρδιακών αγγείων.

Η σταθερή στηθαγχή, είναι εκείνη η μορφή στηθαγχής όπου τα συμπτώματα εμφανίζονται κάτω από συγκεκριμένες και συχνά προβλέψιμες συνθήκες. Συγκεκριμένα, μιλάμε για σταθερή στηθαγχή όταν τα συμπτώματα εμφανίζονται στην διάρκεια της άσκησης, στην διάρκεια εκνευρισμού και θυμού και γενικότερα, οποτεδήποτε η καρδιά χρειάζεται να αυξήσει την παροχή της. Αντίθετα, η σταθερή στηθαγχή δεν εμφανίζεται σαν έκπληξη. Η σταθερη στηθαγχή συνήθως διαρκεί λίγο, τρία μέχρι πέντε λεπτά. Η σταθερή στηθαγχή μπορεί να υπάρχει σαν νόσος ακόμη και δεκαετίες, χωρίς να οδηγεί σε περισσότερο σοβαρά προβλήματα. Η αποδρομή, ή ύφεση ενός επεισοδίου σταθερής στηθαγχής, όχι σπάνια γίνεται με ερυγές, έτσι ώστε ο πάσχων να θεωρεί ότι το πρόβλημα και η δυσφορία που ένιωσε, ήταν πρόβλημα στομαχικό..

ΟΙ  ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΈΣ ΕΠΙΛΟΓΈΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΑΘΕΡΉ ΣΤΗΘΑΓΧΉ

Μέχρι σήμερα, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, η καρδιολογική κοινότητα πίστευε ( ..και εξακολουθεί να πιστεύει..), ότι η σταθερή στηθαγχή πρέπει να αντιμετωπίζεται με τα κατάλληλα φάρμακα, αλλά οπωσδήποτε αν ο στεφανιογραφικός έλεγχος έδειχνε ουσιαστικές βλάβες, καλό θα ήταν ο ασθενής να αντιμετωπιστεί με αγγειοπλαστική/ές ( Σημείωση της σύνταξης: Η αγγειοπλαστική στην καθημερινή γλώσσα καλείται μπαλλονάκι). Ασφαλώς, από προηγούμενες μεγάλες μελέτες είναι γνωστό ότι η αγγειοπλαστική δεν μειώνει την πιθανότητα εμφράγματος ή αιφνίδιου θανάτου, αλλά μειώνει τα συμπτώματα. Δηλαδή, περιορίζει τα επεισόδια στηθαγχής.

Τελευταία, μια σχετικά μικρή, αλλά ενδιαφέρουσα μελέτη, η μελέτη ORBITA, τόλμησε να συγκρίνει δυο ομάδες στεφανιαίων ασθενών. Η πρώτη ομάδα, περίπου 200 ασθενείς, είχαν συμπτώματα και υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική. Η δεύτερη ομάδα με παρόμοιο αριθμό και είδος συμπτωματικών ασθενών, καθετηριάστηκαν και δεν υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική, μολονότι οι γιατροί ενημέρωσαν τους καθετηριασθέντες ότι τους έγινε αγγειοπλαστική.. Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν για μια σχετικά βραχεία περίοδο μερικών εβδομάδων από πλευράς συμπτωμάτων. Επίσης μετρήθηκαν ειδικοί δείκτες, παρόμοιοι σε όλους τους ασθενείς. Είναι εντυπωσιακό, ότι τα συμπτώματα μειώθηκαν παρόμοια και στις δύο ομάδες των ασθενών, ένα εύρημα που δείχνει ότι η αγγειοπλαστική σε ένα βαθμό είχε ψευδοαποτελέσματα ( placebo effects ).

Οπωσδήποτε, τα αποτελέσματα της μελέτης ORBITA μολονότι εντυπωσιακά, χρειάζεται να μελετηθούν με πολλή προσοχή. Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα εναντίον της αξίας αυτής της μελέτης. Πράγματι, ο αριθμός των ασθενών ήταν μάλλον μικρός και η διάρκεια παρακολούθησής τους βραχεία.

ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ
Η μελέτη ORBITA έδειξε κάτι σημαντικό. Ότι σε ένα βαθμό η αγγειοπλαστική μπορεί να μην έχει τόσο αποτελεσματικότητα στην μείωση των συμπτωμάτων στηθαγχής, όσο ψευτοαποτέλεσμα. Παράλληλα γίνεται αντιληπτό οτι οι ασθενείς με σταθερή στηθαγχή χρειάζεται να θεραπεύονται με βάση όλο το φάσμα, όλη την φαρέτρα των διαθέσιμων φαρμάκων. Η πλήρης και καλά σχεδιασμένη φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να μειώσει τον αριθμό των αγγειοπλαστικών και συνάμα το κόστος, τις πιθανές επιπλοκές και την ταλαιπωρία. Οι καρδιολόγοι χρειάζεται να προβληματιστούν αρκετά από τα μηνύματα της μελέτης ORBITA…

CardioPublic Team